آغوش تو گناه نیست
من در آغوش تو آرامش یافته ام
که هیچ گناهی با آرامش مانوس نیست
آغوش تو گناه نیست
من در آغوش تو امنیت را احساس کرده ام
که هیچ گناهی با امنیت محسوس نیست
آغوش تو گناه نیست
من در آغوش تو تمام زیبایی را لمس کرده ام
که درهیچ گناهی زیبایی ملموس نیست
پس امانم بده
که تا ابد در دل این زیبایی
آرامش یابم . . .
زمـان را مـتـوقـفــ مـی کـنـم
مـسـافـتـ هـا را از بـیـن مـی بـرم
و تـو را در آغـوش مـی گـیـرم
دلـم بـراے در آغــوش گـرفـتـنـتـ
تـنگـ شـده اسـتـ ....
.
به خاطر یافتن مقصر ، زندگی ات را تلخ و سیاه نکن.
بگذار آن چه در پایان یک عشق به جای میماند
خاطرات خوش باشد
با من آشتی کن تا دنیا با من آشتی کند . . .
امروز امتحان داشتم ..ولی برام درس بزرگی داشت ..
از صبح که رفتم متوجه شدم
بعضی ها عجله دارن که زودتر برن سر جلسه .
.بعضی ها اضطراب دارن که شاید کم خونده باشیم ..
.بعضی ها بی خیال بودن و انگار هنوز نمیدونستند
باید نتیجه یک دوره را ببینند ....
و بعضی ها هم خیلی امیداور و متین و محکم ...
حس کردم هر کدام ما در اخرت چنین حالتی داریم ...
وقتی رفتیم سر جلسه همه وسایل را گرفتند
و به جز یک کارت شناسایی و مداد برام جالب بود که
در اخرت هم همه چیز را میگذاریم
و میرم بااعمالمون و فقط یک کارت شناسایی میبریم ....
زمانی که بر سر جایم نشستم
حس کردم چقدر به موبایلم عادت دارم دوست دارم
به همه بگم الان اینجا چه جوریه و چه حالی دارم
ولی یک قطع ارتباط کامل با همه و همه بی خبر از من
...واقعا بعد از مرگ چنین نیست ...
چقدر ارزو داریم با همه ارتباط
داشته باشیم حتی با کسانی که دوستشان نداشتیم ...
و چقدر دیگران نگران ما هستند و هیچ خبری از ما ندارن ..
امتحان تمام شد وقتی بیرون اومدم دیدم
بعضی از نزدیکان همون لحظه های اول بعد از امتحان پیغام گذاشتند ..چطور بود ....ولی مدتی پاسخ هیچ کس رو ندادم
تا ببینم چی میشه دیدم
فقط اون لحظه های اول بود
و بعد به همه زنگ زدم گفتم چرا دیگه نپرسیدین ؟
گفتند ...منتظر شدیم خودت خبر بدی ...
بعضی گفتند اخه دیگه یادمون رفت
...خلاصه فکر کردم وقتی هم از این دنیا بریم
چند روز اوله که همه یادمون هستند
بعد کم کم از یاد میریم و خودمون هستیم
و یک کار ت شناسای و هرچه در دل با خود برده ایم
خلاصه فکر میکنم قبل از اینکه برم
باید خوب خوب همه معلومات رو جمع کنم
با یک کارت شناسای معتبر برم
چون هیچ چیز دیگه به دردم نمیخوره .....
داستان تصویری زیبا از یک عشق واقعی
به شما دوستای عزیز مخصوصا جوانها پیشنهاد میکنم حتما حتما این داستان تصویری زیبا رو ببینید
فقط تصاویر رو ببینید…
معنی عشق واقعی رو با این تصاویر میفهمید …
لطفا تا باز شدن کامل عکس ها شکیبا باشید.
3
4
5
7
9
10
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
54
55
56
58
59
واقعا اشک من یکی رو که در اورد 
معنی عشق واقعی رو الان میفهمم …
یعنی دختر با این وضعیت پسره باز هم تحمل کرده ؟؟؟!
از این دخترا هزار تا!!!
منتظر نظر دوستای گلم هستم...!
بی پناهم، خسته ام،تنهابدادم میرسی ؟
گر چه آهونیستم اماپراز دلتنگی ام
ضامن چشمان آهوهابه دادم میرسی ؟
_____________________________________
مشخصات امام رضا ع :
نام : علی
لقب : رضا، صابر، زکی، ولی، فاضل، وفی، صدیق، رضی، سراج الله، نورالهدی،
قرة عین المؤمنین، مکیدة الملحدین، کفوالملک، کافی الخلق، رب السریر، و
رئاب التدبیر
کنیه : ابوالحسن
نام پدر : موسی
نام مادر : نجمه تکتم
تاریخ ولادت : ۱۱ ذی القعده سال ۱۴۸ هجری
محل ولادت : مدینه منوره
مدت امامت : ۲۰ سال
مدت عمر : ۵۵ سال
تاریخ شهادت : آخر ماه صفر سال ۲۰۳ هجری
علت شهادت : انگور زهر آلود
نام قاتل : مأمون ملعون
محل دفن : خراسان
تعداد فرزندان : ۱ پسر و۱ دختر
سفره ۲ ماه عزا بسته میشه امشب خدا
اما بازه تا قیامت سفره های گریه ما
خدانگهدار سیاهیای ماه ماتم
خدانگهدار ماه صفر ماه محرم
دلم برای تو پر می کشد امام غریب
غمت ز سینه شرر می کشد امام غریب
زیارت تو که فوق همه زیارت هاست
دل مرا به سفر می کشد امام غریب
مرغ دلم شور و نوا می کند
ذکر علی بن رضا می کند
می پرد و می رود از سینه ام
آه که عشق تو چها می کند
ای شیعه بزن ناله و فریاد امشب
از غربت آن غریب کن یاد امشب
مسموم شد از زهر، جواد بن رضا
در حجره ی در بسته ی بغداد امشب
شهادت امام رضا علیه السلام را به همه محبان آن حضرت تسلیت عرض مینماییم.
منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم
در چشمانت خیره شوم
دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم
منتظر لحظه ای هستم که در کنارت بنشینم
سر رو شونه هایت بگذارم….از عشق تو…..
از داشتن تو…اشک شوق ریزم
منتظر لحظه ی مقدس که تو را در اغوش بگیرم
بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم
وبا تمام وجود قلبم و عشقم را به تو هدیه کنم
اری من تورا دوست دارم
وعاشقانه تو را می ستایم
این همه حسود بودم و نمی دانستم؟!؟
به نسیمی که از کنارت موذیانه می گذرد
به چشم های آشنا و پر آزار که بی حیا نگاهت میکنند
به آفتابی که فقط تلاش گرم کردن تو را دارد
به همه شان حسادت میکنم
من آنقدر عاشقم که به طبیعت بدبینم
طبیعت پر از نفس های آدمهاست
که مرا وادار میکند حسادت کنم
به تو و رویای نداشته ام.......
به خداوندی خدا دوستت دارم
ای تو زيباترين زيبايی ، ای رويای بيداری
به خداوندی خدا دوستت دارم
ای بيقرار دلم ، ای تك درخت دشت سرخ قلبم ،
به همين لحظه های مقدس عشق قسم دوستت دارم
ای آنكه چشمت بارانی است ، ای تو كه روحت شادابی است ، و
رگهايت از خون محبت جاری است
به آن كعبه مقدس عشق قسم دوستت دارم
زندگی من ، ای آغاز من ، ای سرآغاز من ، ای فردای من
به همان لحظه ديدارمان قسم دوستت دارم
نمی دانم كلمه مقدس دوست داشتن را چگونه بيان كنم تا تو باور كنی كه
دوستت دارم
چهار سال بهش مهربونی می کنی ، خوبی باهاش ، هر کاری میگه می کنی که بفهمونی دوستش داری…
دو روز که اعصاب نداری، میگه: حالا شناختمت
اگـر روزی دلـت لبریز غــــم بــود / گـذارت بر مـــــزار کـهنه ام بــود
بگو این بی نصیب خفته در خاک / یه روزی عاشق و دیوانه ام بود
********************
میروم از رفتن من شاد باش از عــــــذاب دیــدنم آزاد باش
الهی! عَلَمی كه افراشتی، نگونسار مكن، و چون در اخر عفو خواهی كرد، در اول شرمسار مكن.
الهی! اگر تو مرا به جرم من بگیری، من تو را به كرم تو ب گیرم، و كرم تو از جرم من بیش است.
الهی! گر پرسی، حجّت نداریم، و اگر بسنجی، بضاعت نداریم، و اگر بسوزی طاقت نداریم.
الهی! اگر دوستی نكردم، دشمنی هم نكردم، اگر بر گناه مصرّم، اما بر یگانگی تو مُقرّم.
الهی! بیزارم از آن طاعتی كه مرا به عُجب آرد، و بنده آن معصیتم كه مرا به عذر آورد.
الهی! از پیش خطر و از پس راهم نیست؛ دستم گیر كه جز تو پناهم نیست.
الهی! هر كه را عقل دادی، چه ندادی؟ و هر كه را عقل ندادی، چه دادی؟
الهی! هر روز كه برمیآید، ناكسترم، و چنان كه پیش میروم، واپسترم!
الهی با صنع تو هر مورچه رازی دارد با شوق تو هر سوخته نازی دارد
الهی! دانایی ده كه از راه نیفتم، و بینایی ده كه در چاه نیفتم.
الهی! تو بساز كه دیگران ندانند، و تو نواز كه دیگران نتوانند.
الهی! چون حاضری چه جویم، و چون ناظری چه گویم؟
الهی! ترسانم از بدی خود؛ بیامرز مرا به خوبی خود.
الهی! میبینی و میدانی، و برآوردن، میتوانی.
ای خالق ذوالجلال نومید مكن آن را كه به درگهت نیازی دارد.
«والسّلام»
زمستان جان! زمستان!
ای مادر عریان فصلها!
ای پری تمام قصهها!
ای پیرزن سکوت و خموشیها!
چه غمگین شدهای
به یاد دارم که تو
چه نقلها بر سر درختان میریختی
و با برگهای باقیمانده درختان
چه حنایی بر سرت میگذاشتی
میدانم که تو
از بلندترین شب سال
و از نوک قلههای پربرف
متولد شدهای
اگر تنهاترین تنهـا شوم باز هم خــدا هست